Author: fantazio

Πάρε με καμιά φορά κανένα τηλέφωνο να πάμε πουθενά να πιούμε τίποτα

Το πιο σύντομο ανέκδοτο: «Πάρε με καμιά φορά κανένα τηλέφωνο να πάμε πουθενά να πιούμε τίποτα». ...

Read More

Ευγένεια και καλοσύνη εναντίον φόβου-πανικού

Καλά, δε σου λέω τίποτα, κολλητέ μου. Η τύπισσα ήταν τελείως βαρεμένη. Και φευγάτη. Την είχα ...

Read More

Οι τοξικοί άνθρωποι και τα …αερισμένα μυαλά

«Μιλάει κανείς, Χρηστάκη, ή γαϊδούρια κλάνουνε;», έλεγε κάθε φορά η γιαγιά του, που ο προκομένος ο ...

Read More

Ο πιστώσας του πιστώσαντος κι ο κλέψας του κλέψαντος

Με την Κρίση τα πράγματα αγρίεψαν, οι μάσκες έπεσαν, τα χαμόγελα έσβησαν, το μίσος πύρωσε τις ...

Read More

Κριτικολογώντας μετ’ ευτελείας: α. λογοτεχνία, β. θέατρο

α. Λογοτεχνία Εντάξει, πήξαμε στις αυτό-ψυχαναλύσεις, εξομολογήσεις, εκδικήσεις, αντεκδικήσεις, προδοσίες κι αντι-προδοσίες… Ο κάθε πικραμένος βρίσκει ...

Read More

Η …ψωλανίνη

Στο γνωστό γυμναστήριο της θαλπωρής και της αφθονίας, όπου καταφεύγουν οι προνομιούχοι του τσιμενταρισμένου άστεος, γνωστοί ...

Read More

Οι κατάρες (μου) πιάνουν! Γι’ αυτό να με προσέχετε!!!

Τρεις φορές είχα προβλήματα με προϊσταμένους/προϊσταμένες μου. Και οι τρεις κατέληξαν κακήν-κακώς. Γι’ αυτό να προσέχετε!!! ...

Read More

Η ανοϊκιά, καρκινοπαθής, σχιζοφρενής πολιτικός μηχανικός με το …ζάχαρο (αμάν πια, τι άλλο θα της τύχει της κακομοίρας, ήθελα να ᾽ξερα ποιος τη μούντζωσε!)

Η κακομοίρα. Η καϋμένη. Η αξιολύπητη!!! Μα ποιος είμαι εγώ για να λυπάμαι τους άλλους; Ο ...

Read More

Ο κοτσίδας ταμίας τραπέζης κι οι …ραπτομηχανές

Φαίνεται ότι οι άνθρωποι μέσα στην Κρίση έχουν τρελαθεί τελείως, δεν βλέπουν, δεν ακούν, δεν επικοινωνούν, ...

Read More

Στο καμαρίνι της σταρ

Τώρα τελευταία, στα πενήντα τέσσερα, κλεισμένα, κατάλαβα γιατί ασχολούμαι με το θέατρο και περιστοιχίζομαι διαρκώς από ...

Read More